ลงน้ำครั้งที่ 3
ที่เก่าเวลาบ่าย คราวนี้เราเรียนกะครูขุนโดยรู้จักเพื่อนเพิ่มคือน้อยหน่า พี่ชัย พี่สุ ปื้ด กะป๊อก ครูนิ้มสอนช่วงเช้าไป คราวนี้เรียนเรื่องการลอยตัว การถอด
BCD ในน้ำ เออ อันนี้ทำได้ การถอดหน้ากากในน้ำทำทีไรสำลักน้ำทุกทีแอบคิดในใจไม่อยากทำแล้วอยากขึ้นสระแล้วอ่ะ พอดีปวดท้องอี่ มองขึ้นไปบนผิวน้ำ น้องๆขาเล็กๆตีขามาเป็นแถวยั้วเยี้ยไปหมดลูกๆๆ ฉี่ลงสระบ้างไหม๊เนี๊ยะ (จะเหลือเหรอ จริงมะ) ได้การแล้วเราขอครูขุนขึ้นไปเข้าห้องน้ำแล้วก็ไม่ลงอีก ฮ่า ฮ่า ฉลาดอีกแล้วเรา ต่อไปเป็นการถอด BCD บนผิวน้ำทุกคนลอยคอกันอยู่เห็นครูขุนสาธิตละ โอ้แม่เจ้าน่ากลัวที่สุดไม่เอาๆๆ ไม่ทำเลย “ครูขอไปเข้าห้องน้ำได้ไหม๊ “ ครูบอกว่าทำอันนี้ก่อนมานี่ โอ๋ตายแล้วตูต้องถอดBCD กับถังอ๊อกซิเจนที่พึ่งสุดท้ายของชีวิต กลัวร้องๆๆ พอถอดได้ครูบอกกอดเสื้อไว้ โอเคๆๆ เราต้องกอดให้แน่นที่สุดในโลก อิ อิ เอ้าแล้วใส่ อ้าวเวนแล้วตูแค่ถอดออกก็กลัวจะบ้าอยู่แล้วจะให้ใส่อีก ทำไม่ได้ๆๆๆ ต้ายตายกลัวๆๆๆ ดิฉันกอดเสื้อแน่นเลย นึกถึงภาพลิงกอดลูกมะพร้าวเลย จนครูเค้ามาช่วย โอ๊ยย สติแตกใส่ได้ล็อกสายอะไรต่อมิอะไร ใส่ไม่ถูก สรุปครูช่วยทำให้หมดเรารีบขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ขืนอยู่ต่อมีหวัง...ต้องปล่อยลงสระโดยควบคุมตัวเองไม่ได้ แอบคิดในใจจะไม่ลงต่อละ แต่ครูบอกเสียงดุ ดุ ประหนึ่งว่า ตูรู้ทันนะว่าเอ็งคิดอะไรอยู่ แม้วใส่เสื้อลงน้ำแล้วว่ายไปฝั่งตรงข้าม ...... โห้ยยยยไม่อยากเลยแต่ก็จำใจใส่ BCD เพื่อนก็พากันช่วยใส่ แล้วก็ตีฟินไปฝั่งกะโน้น “ เฮ้อ จบไปด้วยดี .... ไม่มีอาการปวดหัว ” ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเรียนที่สระบ้านกล้วยเพราะจะปิดซ่อมยาวเลย ยังไม่รู้เลยว่าครั้งต่อไป จะไปเรียนที่ไหน ..... ฮ่า ฮ่า แต่ก็โรคจิตแอบตีปีกดีใจไม่ได้ลงสระแล้วเย้ เย้ ( เอ ไม่ทราบว่าใครบังคับ หล่อนมาเรียนยะเนี๊ยะ )
